Φέτος μαζεύτηκαν πολλά μωρά στο σπίτι και ο ελεύθερος χρόνος έχει περιοριστεί στο ελάχιστο. Έτσι, με πόνο καρδιάς, αποφάσισα ότι φέτος δεν έχει τσουρέκια. Και όταν λέω με πόνο καρδιάς, το εννοώ. Γιατί, δε ξέρω αν σου το έχω πει ποτέ, αλλα μεγαλύτερος τσουρεκοφαγος από μένα, δε νομίζω ότι υπάρχει. Η σχέση μου με το τσουρέκι είναι μια σχέση αγάπης και μίσους μαζί. Είναι από τα πράγματα που άμα μπουν στο σπίτι, πρέπει να τελειώσουν για να μπορέσω να σκεφτώ οτιδήποτε άλλο. Το μυαλό μου είναι μόνο στο τσουρέκι και πως θα το φάω. Δε χωράμε στο ίδιο σπίτι. Ένας απ'τους δυο μας πρέπει να φύγει. Κι όταν λέω να φύγει, φυσικά εννοώ να φαγωθεί 😊. Το αγαπώ, όπως κατάλαβες, αλλά το μισώ συγχρόνως όταν ανεβαίνω στη ζυγαριά μου! 

Εφόσον λοιπόν, πήρα αυτή τη δύσκολη απόφαση να μη φτιάξω τσουρέκια, είπα να σου προτείνω τι να φτιάξεις εσύ. Να μου ανεβάσεις και μια φωτογραφία να τα δω, να τα λιμπιστώ και να έχω κάτι να περιμένω για το επόμενο Πάσχα. Πλάκα κάνω φυσικά, σιγά μη περιμένω ένα χρόνο. Στην πρώτη ευκαιρία που θα μπορούν τα μωρούλια να βολτάρουν με τον μπαμπά τους, σηκώνω μανίκι και ζυμώνω τσουρέκι στη στιγμή.

Πολλά σου είπα όμως και πάμε παρακάτω γιατί δε θα τελειώσουμε ποτέ. 

Θα σου πω τις τρεις αγαπημένες μου συνταγές. Τις κάνω και τις τρεις και ενίοτε τις μπερδεύω και λίγο. Άλλωστε αν δε πειραματιστείς, πώς θα ανακαλύψεις την επόμενη συνταγή;

Θα ξεκινήσω απ' την Νο1 συνταγή που φυσικά δεν είναι άλλη από αυτήν που έχουμε στο μπλογκ (γιατί αν δε παινέψεις το σπίτι σου, θα πέσει να σε πλακώσει λένε! Ε, κάτι θα ξερουν!). Τα τσουρέκια της μαμάς. Σταθερή και ασυναγώνιστη αξία αν θέλεις να έχεις 100% επιτυχία. Τα αγαπώ, τα λατρεύω και τα ονειρεύομαι συχνά! Αν δε τα έχεις δοκιμάσει, χάνεις πραγματικά. 

Επόμενη αγαπημένη συνταγή είναι αυτή της mamangelic. Ήταν έρωτας απ'την πρώτη μπουκιά. Έχει μια διαδικασία παραπάνω για να φτιάξεις την ιμβερτοποιημένη ζάχαρη αλλά το κορίτσι έχει αφιερώσει πολύ χρόνο για να καταλήξει σε αυτή τη συνταγή και αξίζει τον κόπο να μπεις στη διαδικασία να τη δοκιμάσεις, πίστεψέ με. Άλλωστε είναι γνωστή η ειδικότητά της στις ζύμες γενικότερα. Κάνε μια αναζήτηση στο μπλογκ της και θα καταλάβεις τι εννοώ! Μη παραλήψεις, λοιπόν, το βήμα με την ιμβερτοποιημένη ζάχαρη, είναι αυτό που κάνει όλη τη διαφορά.

Τέλος, η τρίτη αγαπημένη συνταγή δεν είναι άλλη από την διάσημη συνταγή με το ζαχαρούχο γάλα. Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου. Όταν την είδα πρώτη φορά, είπα "πλάκα μας κάνουν; Τι ζαχαρουχο γάλα;". Έπειτα, εντελώς τυχαία και χωρίς να ψάχνω συνταγές για τσουρέκια, όπου κι αν έμπαινα στο διαδίκτυο, έπεφτα πάνω σε αυτή τη συνταγή. Ε κάποια στιγμή είπα " δε μπορεί, είναι καρμικο! Θα τα δοκιμάσω". Έψαξα λοιπόν, και βρήκα τη συνταγή στο dolmadaki.gr. Εκεί θα βρεις άλλες δύο συνταγές για τσουρέκι. Είναι γενικά ένα μπλογκ που δοκιμάζω συχνά τις συνταγές του και το εμπιστεύομαι. Όταν είδα οτι έχει τη συνταγή αυτή, πράγμα που σημαίνει ότι την έχει δοκιμάσει και άρα είναι σίγουρα καλή, δε το σκέφτηκα δεύτερη φορά. Τη δοκίμασα, τη λάτρεψα και από τότε την έχω συμπεριλάβει στις τρεις τοπ συνταγές για τσουρέκια. Το μόνο αρνητικό σε αυτή τη συνταγή, είναι ότι βγαίνει μεγάλη ποσότητα. Φουρνιζεις σαν να μην υπάρχει αύριο. Αυτό βέβαια σου δίνει τη δυνατότητα να βάλεις και κανένα στην κατάψυξη και να έχεις πάντα μια εφεδρεία για ώρα ανάγκης 😉.
Εκ των υστέρων, και χωρίς να έχω καμια φοβερή εμπειρία στην ζαχαροπλαστική, θα έλεγα ότι το κοινό σημείο των δύο αυτών συνταγών είναι το υγρό στοιχείο. Εννοώ την ιμβερτοποιημένη ζάχαρη στη μία περίπτωση και το ζαχαρούχο γάλα στην άλλη. Είναι αυτό, κυρίως, που τα κάνει τόσο αφράτα και με ίνες λές και το πήρες απ'τον καλύτερο φούρνο. 

Όποια συνταγή κι επιλέξεις να κάνεις, είτε είναι από αυτές που σου προτείνω είτε είναι η κλασική η δική σου γιατί δε την αλλάζεις με τίποτα, έχω μια μόνο συμβουλή να σου δώσω.  Να χρησιμοποιείς πάντα αλεύρι για τσουρέκια από φούρνο και όχι του σούπερ μάρκετ (συμβουλή στην οποία συμφωνούνε και η mamangelic αλλά και το dolmadaki) και να μη φτιάχνεις μικρά τσουρέκια. Εντάξει, τελικά ήταν δύο συμβουλές σε μία. Έλεγα λοιπόν, να μη φτιάχνεις μικρά τσουρέκια. Φτιάξε τσουρέκια του κιλού. Ναι ναι, άκουμε που σου λέω, του κιλού. Όμορφα είναι και τα μικρά σε σχήμα σαλιγγάρι, καρδούλα, κουνελάκι και δε ξερω κι εγω τι άλλο, αλλα δε βγαίνουν το ίδιο αφράτα. Έχει τεράστια διαφορά στο τελικό αποτέλεσμα. Και δε το λέω εγώ, η θεία μου η Σοφούλα το λέει, που ξέρει! Χαχαχα

Ήρθε η καλή μου ένα Πάσχα να με βοηθήσει να τα ζυμωσουμε. Εγώ έπλεκα τη ζύμη πλεξούδες στον πάγκο της κουζίνας κι αυτή στο τραπέζι. Όταν τελείωσα, γυρνάω να δω αν τελείωσε και η θεία μου και τι να δω; Κάτι τσουρέκια για γίγαντες. "Τι έκανες καλέ;" της λέω. Μου ρίχνει ένα βλέμμα.... άλλο να στο λέω κι άλλο να το βλέπεις. Και μου λέει "έτσι πρέπει να είναι το τσουρέκι, εμένα θα ακούς".

Όπως φαντάζεσαι, αυτήν ακούω από τότε. Η ίδια ζύμη ψημένη στον ίδιο φούρνο, στο ίδιο ταψί και το αποτέλεσμα εντελώς διαφορετικό. Του κιλού λοιπόν! 

Άντε και του χρόνου!

extra tips
Αν κι εσύ, όπως κι εγω, δε μπορείς να τα πλέξεις σε όμορφες πλεξούδες όπως αυτές που βλέπεις στο φούρνο, μη σκας. Τα κορίτσια έχουν κάνει πολύ ωραία και αναλυτικά βίντεο για να κάνεις κι εσύ τα πιο όμορφα τσουρέκια.
Κάνε κλικ να τα δεις

To Τσουρεκι της Mamangelic..σταυρωτό πλέξιμο

Σχέδια για Τσουρεκια / Braided Easter Bread

Είμαστε ένα βήμα πριν το Πάσχα και, για να σε βοηθήσω στον αγώνα του τι να μαγειρέψω σήμερα, σου συγκέντρωσα μερικές νηστίσιμες επιλογές για την Μεγάλη εβδομάδα από παλαιότερες συνταγές που είδες στο μπλογκ μας. Γιατί ποιος είπε ότι η νηστεία δε μπορεί να είναι γκουρμέ;

Παρακάτω, λοιπόν, θα βρεις μερικές αγαπημένες συνταγές που καλύπτουν όλες τις ώρες και όλες τις λιγούρες!

Για πρωινό, σου προτείνω τις λαλαγγίτες της γιαγιάς Γιαννούλας. 

Οι λαλαγγιτες είναι μια παραδοσιακή θρακιώτικη λιχουδιά που δε λείπει ποτέ από το τραπέζι μας. Συνηθως τις προτιμώ με λίγο φρέσκο βούτυρο αγελάδας αλλά δε τις λες και νηστίσιμες. Μη στεναχωριέσαι όμως, είναι εξίσου νόστιμες με μέλι και κανέλα. Ένα είναι σίγουρο, όποια εκδοχή κι αν διαλέξεις, θα σε ενθουσιάσει.

Για μεσημεριανό, σου έχω δύο επιλογές. Γίγαντες στο φούρνο με ρίγανηκαι ρεβύθια με κάρυ. Εντάξει, οι γίγαντες στο φούρνο σηκώνουν και ένα τσιπουράκι παρέα αλλά αυτό θα το αφήσω σε σένα και στα γούστα σου. Όσο για τα ρεβύθια με κάρυ, ποιος σου είπε ότι το ταπεινό ρεβυθάκι δε μπορεί να μαγειρευτεί σε γκουρμέ εκδοχή; Εξαιρετική συνταγή, πολύ νόστιμη και λίγο διαφορετική απ' τα συνηθισμένα. Έτσι, για να ξεφεύγουμε και λίγο.

Για σκακ - συνοδευτικό για τον απογευματινό καφέ σου ή απλά για τη στιγμή που θέλεις να φας κάτι γλυκό, σου έχω το πιο νόστιμο μαφιν! Ναι ναι, δεν υπερβάλλω. Αν δε το έχεις κάνει μέχρι τώρα, πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις αυτο το μάφιν λεμόνι με κολοκυθάκι και γκαζόζα και θα με θυμηθείς!

Αυτά είχα να σου προτείνω.

Καλή Μεγάλη εβδομάδα σου εύχομαι και αν φτιάξεις καμία απ'τις νοστιμιές μας, άφησε μου ένα σχόλιο να μου πεις αν σου άρεσε.

Δε θα το πιστέψεις τι σου έχω σήμερα. Ένα μάφιν, άλλο να στο λέω και άλλο να το τρως! Γιατί και ο εγκλεισμός, θέλει καλοπέραση.  

Ξύπνησα το πρωί και είχα όρεξη για κάτι λίγο διαφορετικό απ' ότι συνήθως. Άνοιξα, λοιπόν, το ψυγείο, έριξα μια γρήγορη ματιά μέσα, πήρα ό,τι βρήκα εύκαιρο καιιιιι βουαλά!           

Καλά, μπορεί να μην ανακάλυψα και την Αμερική, αλλά σίγουρα ξύπνησε ο μικρός σεφ που κρύβω μέσα μου. Ξέχασα να σου πω ότι δεν είμαι αυτή που μαγειρεύει εδώ μέσα συνήθως, είμαι η άλλη. Ξερεις... αυτή που καίει τα αυγά. Μη φοβάσαι όμως, δε θα δημοσιευθώ χωρίς να πάρω έγκριση από την σεφ του blog, δε κινδυνεύεις. 

'Ελα, λοιπόν, να σου πω πως το έφτιαξα, μήπως και το λιγουρευτείς και σε πείσω να το φτιάξεις κι εσύ και μου αφήσεις κανένα σχόλιο απο κάτω να χαρώ κι εγώ λίγο με την επιτυχία μου. 

Υλικά για 6 μάφινς:

4 αυγά

2-3 κ. σ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις. Εγώ σε 4 μέτρια αυγά,  έβαλα 2 γεμάτες κουταλιές.

Μπέικιν πάουντερ στη μύτη από ένα κ.γ.

κόκκινη και πράσινη πιπεριά

μανιτάρι

1-2 φέτες Gouda, ανάλογα πόσο τυρένιο το θέλεις

1 φέτα ό,τι αλλάντικό έχεις. Εγώ έβαλα πάριζα

αλάτι

πιπέρι

ρίγανη

Εκτέλεση:

Αρχικά, έκοψα όλα τα υλικά μου σε μικρά κυβάκια. Χτύπησα τα αυγά και έριξα αλάτι, πιπέρι και ρίγανη κατά βούληση. Έπειτα έριξα σιγά σιγά το αλεύρι και το μπέικιν μέχρι να γίνει ένας αρκετά ρευστός χυλός και τον άφησα στην άκρη. 

Στη συνέχεια, γέμισα τις φόρμες με τα κομμένα υλικά. Δεν έβαλα καθόλου λάδι γιατί είναι σούπερ αντικολλητική η φόρμα μου και το λάδι από το τυράκι είναι αρκετό για να μη κολλήσει το μάφιν.

Τέλος, έριξα τον χυλό μέσα στις θήκες. 

Έψησα σε προθερμασμένο φούρνο, στη μεσαία σχάρα, για 20' στον αέρα στους 180oC.

Έτοιμα! 

Γρήγορα, εύκολα και πεντανόστιμα. Τι λες;

Και για να δεις πόσο σεφ νιώθω αυτή τη στιγμή, σου έχω και έξτρα tips!

1. Μπορείς να το κάνεις και με καλαμποκάλευρο. Το αποτέλεσμα είναι εξίσου νόστιμο. Η διαφορά είναι ότι βγαίνει πιο σφιχτό, σαν υφή, και δε φουσκώνει πολύ.

2.  Αν είσαι σα κι εμένα που αποφεύγω τους υδατάνθρακες, μπορείς να το κάνεις και χωρίς καθόλου άλευρα. Σε αυτή την περίπτωση, βέβαια, πιο πολύ με ομελέτα μοιάζει παρά με μάφιν αλλά παραμένει πεντανόστιμο και είσαι και keto friendly.

3. Στην πρώτη δοκιμή έβαλα και λίγο ψιλοκομμένο πράσο. Αν έχεις, μη το φοβηθείς. Θα το απογειώσει. 

Αυτά είχα να σου πω. Καλή όρεξη και μη με ξεχάσεις αν τα φτιάξεις, Γράψε μου μια κουβέντα. Έτσι από έγκλειστη(ο) σε έγκλειστη.

Καιρό έχουμε να τα πούμε και είπα να φτιάξω κάτι να σε γλυκάνω!

Σου έφτιαξα λοιπόν κάτι σοκολατάκια... Μα κάτι σοκολατάκια... Άλλο να στο λέω και άλλο να τα τρως!
Έκανα μια δοκιμή τώρα γιατί θέλω να τα φτιάξω για τα Χριστούγεννα. Έτσι κάτι να συνοδέψει τα μελομακάρονα. Άσε που μπορεί να γίνει κι ένα πολύ νόστιμο χριστουγεννιάτικο δωράκι φτιαγμένο από τα χεράκια σου. 

Όπως κατάλαβες, η δοκιμή πήγε πολύ καλά και μάλλον δε θα αντέξω να περιμένω μέχρι τα Χριστούγεννα και θα τα φτιάξω ξανά άμεσα.
Αρκετά όμως σε ζάλισα, πάμε να τα φτιάξουμε.
Η συνταγή είναι πολύ εύκολη και σχετικά γρήγορη.
Θα χρειαστείς :
10 βασιλικούς χουρμάδες
10 καρύδια
180γρ κουβερτούρα

Με ένα μαχαιράκι ανοίγω στη μέση τον χουρμά, αφαιρώ το κουκούτσι και προσεκτικά τον ξεφλουδίζω. Θα σου πρότεινα σε αυτή τη διαδικασία να φορέσεις γάντια μια χρήσεως γιατί ο χουρμάς κολλάει στο χέρι και μπορεί να σου τσακίσει λίγο τα νευράκια!
Εγώ, από κάθε χουρμά, έβγαλα 2 σοκολατάκια κόβοντας τον στη μέση. Εσύ αν θέλεις, μπορείς να χρησιμοποιήσεις ολόκληρο τον χουρμά και να γίνουν πιο μεγάλα τα σοκολατάκια σου.
Στη συνέχεια έκοψα τα καρύδια στη μέση και τύλιξα ένα κομμάτι καρύδι μέσα σε κάθε κομμάτι χουρμά σαν ντολμαδάκι.
Έβαλα την κουβερτούρα να λιώσει σε μπεν μαρί και μόλις έλιωσε εντελώς έριξα ένα ένα τα κομμάτια χουρμά-καρύδι. Τα έφερα δύο βόλτες να πάει η κουβερτούρα παντού και τα έβγαλα με ένα κουταλάκι πάνω σε ένα κομμάτι λαδόκολλα για να κρυώσουν. Αφού κρυώσουν και σταθεροποιηθεί η κουβερτούρα, τρως ένα για δοκιμή. Κι αν μπορέσεις να φας μόνο ένα, τρύπα μου  τη μύτη! Στη συνέχεια, μπορείς να τα αποθηκεύσεις στο ψυγείο για να μη λιώσουν ή απλά σε ένα όχι πολύ ζεστό σημείο του σπιτιού.
Καλή επιτυχία και καλή απόλαυση!

Για να είμαι ειλικρινής, τα ζελεδάκια δε τα είχα ποτέ σε ιδιαίτερη εκτίμηση.

Μου θύμιζαν πάντα κάτι από ξενέρωτο παιδικό πάρτι, κάτι από νοσοκομείο, κάτι όχι πολύ καλό τέλος πάντων.

Τελευταία όμως έχω αρχίσει να αναθεωρώ! Είναι ελαφριά και άκρως δροσιστικά. Σου καλύπτουν τέλεια την ανάγκη για κάτι γλυκό χωρίς να φορτώνεσαι όλες τις θερμίδες που έχει μια πάστα για παράδειγμα ή ένα παγωτό.
Ο μοναδικός μου προβληματισμός είναι αυτό το έτοιμο μίγμα του σούπερ μάρκετ. Αυτή η σκόνη που φωνάζει συντηρητικό και επεξεργασμένο.

Για να μη μιλήσω για την ποσότητα ζάχαρης ή άλλης "αθώας" γλυκαντικής ουσίας που μπορεί να περιέχει.

Έτσι λοιπόν αναρωτήθηκα, γιατί να πάρω το έτοιμο μίγμα; Δε μπορώ να το κάνω μόνη μου; Μπορώ και παραμπορώ έχω να σας πω και σας έχω συνταγούλα πολύ εύκολη και τόσο γρήγορη όσο και το ζελεδάκι του κουτιού.
Φυσικά τη συνταγή δε τη σκέφτηκα μόνη μου! Έψαξα καλά όμως και τη βρήκα εδώ.
Πάμε να φτιάξουμε νόστιμα ζελεδάκια.

Σε αυτό το σημείο προσθέτω το βραστό νερό και ανακατεύω καλά να διαλυθούν τα υλικά μου. Στη συνέχεια προσθέτω και τον υπόλοιπο χυμό, ανακατεύω λίγο ακόμα και είναι το μίγμα μου είναι έτοιμο να το μοιράσω στα μπολάκια μου.

Εγώ διάλεξα να κάνω ζελεδάκι καρπούζι, και επειδή περίσσεψε λίγος χυμός παραπάνω, είπα να κάνω και μια δεύτερη δόση μόνο που αυτή τη φορά έβαλα μέσα και λίγο τζίντζερ. Έτσι, για την τσαχπινιά!

Για να το ξεχωρίσω από τα υπόλοιπα, το έβαλα σε μία ορθογώνια φόρμα και έπειτα το έκοψα σε κομμάτια.

Το επόμενο θα είναι σίγουρα λεμονάτο με τζίντζερ και μέντα... Το λιγουρεύομαι ήδη σου λέω! Θα κάνω το πείραμα και θα ετοιμάσω σούπερ λεμονοσυνταγή 
Ως τότε, τα φιλιά μου και μη ξεχάσεις να με ενημερώσεις αν το δοκιμάσεις κι εσύ!

Σήμερα θα τολμήσω να μπω και πάλι σε "ξένα χωράφια" μιας και θα ανακατευτώ για άλλη μια φορά με τη μαγειρική η οποία όπως έχουμε πει πολλές φορές δεν είναι το φόρτε μου! Όταν όμως δοκίμασα την υπέροχη τυρόπιτα της Μένης, ήταν αδύνατο να μη σας τη μεταφέρω. Πήρα άδεια λοιπόν από το συμπλογκερακι μου, ξεσήκωσα και την Μένη και να 'μαστε στην κουζίνα με τα μανίκια σηκωμένα έτοιμες να δημιουργήσουμε.
Πριν όμως δούμε τη συνταγή, ας γνωρίσουμε τη Μένη.
Η Μένη είναι μια τρελή ύπαρξη η οποία έχει μια σχέση αγάπης και εξάρτησης με την μαγειρική αλλά κυρίως με τη ζαχαροπλαστική (μετά την τυρόπιτα μας ετοίμασε και γλυκάκι το οποίο σας κρατάω για έκπληξη σε επόμενη ανάρτηση). Τον τελευταίο χρόνο αποφάσισε να κάνει το χόμπι της επάγγελμα και έτσι ξεκίνησε δειλά δειλά δημιουργώντας μια σελίδα στο facebook, γλυκά από σπίτι..( the candy box ), μέσα από την οποία παρουσιάζει τις σπεσιαλιτέ της. Αυτό όμως ήταν μόνο η αρχή και από την φωτογραφία στο facebook φτάσαμε πολύ γρήγορα στην live δοκιμή. Αν θέλετε να τη συναντήσετε, θα τη βρείτε στο Cafe Bar Cotton Club όπου θα σας υποδεχτεί και θα σας τρατάρει πολλές φρέσκιες νοστιμιές.
Πάμε όμως να δούμε τη συνταγή μας βήμα βήμα.

Υλικά
2 πακέτα φύλλο χωριάτικο (η Μένη προτείνει ζαγορίσιο)
400γρ φέτα
1 λίτρο γάλα
2 αυγά
50γρ βούτυρο αγελάδας
50ml σπορελαιο
Πιπέρι 

(τα υλικά είναι υπολογισμένα για ταψί 33x37cm)

Αφού έχω αφήσει όλα τα υλικά μου να έρθουν σε θερμοκρασία δωματίου, ξεκινάω ετοιμάζοντας το μίγμα της γέμισης. Σε ένα βαθύ μπολ τρίβω με ένα πιρούνι τη φέτα μου, προσθέτω 400ml γάλα, τα 2 αυγά και το πιπέρι και ανακατεύω καλά. 

Αφήνω το μίγμα μου για λίγο στην άκρη και σε ένα μπρίκι λιώνω το βούτυρο μου. Αφού λιώσει, προσθέτω και το σπορελαιο και ανακατεύω. 

Με αυτό το μίγμα και τη βοήθεια ενός πινέλου θα αλείψω πολύ καλά το ταψί στο οποίο θα κάνω την πίτα μου αλλά και τα φύλλα που θα χρησιμοποιήσω.

Στρώνω λοιπόν το πρώτο μου φύλλο τεντωμένο καλά καλά στο ταψί μου, αφαιρώ τη βοηθητική για τη μεταφορά μεμβράνη και αλείφω από πάνω με το πινέλο μου το μίγμα λάδι-βούτυρο. 

Τοποθετώ το επόμενο φύλλο, αυτή τη φορά δημιουργώντας ζάρες παντού, και αλείφω και πάλι με το λάδι-βούτυρο. 

Συνεχίζω με τον ίδιο τρόπο με τα υπόλοιπα 4 φύλλα. 

Έφτασε η ώρα να ρίξουμε τη γέμιση μας. Αδειάζω προσεκτικά όλο το μίγμα σε όλη την επιφάνεια του ταψιού και συνεχίζω να τοποθετώ τα επόμενα 6 φύλλα με την ίδια διαδικασία. Λάδι-βούτυρο ανάμεσα τους και πολλές πολλές ζάρες.

Αφού τελειώσω το στρώσιμο των φύλλων, με τη βοήθεια ενός μαχαιριού, γυρίζω τις άκρες του πρώτου φύλλου που χρησιμοποίησα πάνω στην πίτα για να την ασφαλίσω. 

Έχουμε σχεδόν τελειώσει. 

Παίρνουμε ένα καλό μαχαίρι, κόβουμε σε κομμάτια την πίτα μας και έπειτα ρίχνουμε τα υπόλοιπα 600ml γάλα που μας έχουν απομείνει. 

Εδώ θέλει λίγη προσοχή για να μη χαλάσουμε τα φύλλα μας με τη ροή του γάλακτος. Για να ελέγξουμε τη ροή, μπορούμε να ρίχνουμε το γάλα σιγά σιγά μέσα στη χούφτα μας και έτσι να πέφτει πιο μαλακά πάνω στην πίτα.

Φροντίζουμε το γάλα να πάει παντού. Αφήνουμε την πίτα να απορροφήσει όσο μπορεί το γάλα για 15 λεπτά και παράλληλα προθερμαίνουμε το φούρνο μας.

Ψήνουμε για 1 ώρα στους 175C°.
Το αποτέλεσμα είναι μια ξεροψημένη και τραγανή πίτα απ' έξω αλλά ζουμερή και μαλακή από μέσα.

Καλή σας όρεξη!

Υ.Γ. Ευχαριστούμε πολύ την υπέροχη Σοφία. Ήταν εξαιρετική βοηθός στην προετοιμασία της πίτας αλλά και στη φωτογράφιση!